Great Reset – Deel 1: Wat is de ‘Great Reset’ (Grote Herstart) van het World Economic Forum?

Dit initiatief, gelanceerd door het World Economic Forum (WEF), maar inmiddels ook in collaboratie met de Verenigde Naties (samenwerking ondertekend op 13 juni 2019) inzake de geformuleerde Agenda 2030 SDG doelstellingen* (de “Grote Herstart” principes worden hiermee geïntegreerd), haalt wereldwijd steeds meer krantenkoppen; er was in oktober 2020 al een editie van Time Magazine* aan geweid en steeds meer wereldleiders nemen hieraan verbonden terminologieën steeds openlijker in de mond. In een serie artikelen zullen we aandacht aan dit onderwerp besteden voor een beter en realistischer begrip van wat dit concept nou eigenlijk inhoudt, zonder meteen te verzanden in al te vergezochte speculatieve theorieën.

De Great Reset zelf is echter allerminst een complottheorie, daar over dit initiatief door proponenten openlijk wordt gepubliceerd (de oprichter van het World Economic Forum schreef er notabene een boek over getiteld: “Covid19: The Great Reset”), en verdient mede om dit alles een zeer kritische blik onder het vergrootglas.

WEF oprichter Klaus Schwab met op de achtergrond het congrescentrum in Davos, Zwitserland

Temidden van de monumentale maatschappelijke veranderingen die zijn veroorzaakt door de reactie op de coronaviruspandemie en het virus zelf, hebben invloedrijke figuren en organisaties over de hele wereld erkend dat we ons op een historisch kruispunt bevinden. De gebeurtenissen van dit jaar hebben aangetoond in hoeverre mensen bereid zijn bevelen van hun regeringen te tolereren en na te leven in een situatie van wijdverbreide angst en onzekerheid. Voor degenen die grote sociaal-politieke veranderingen in de wereld willen zien, biedt dit uitzicht voor de toekomst. Als de enige manier om die veranderingen teweeg te brengen is wanneer er weinig weerstand is vanuit het publiek, biedt de pandemie een ongeëvenaarde kans.

The Great Reset (De Grote Herstart) is een initiatief dat veel projecten verenigt die al bestonden vóór de coronacrisis, en een nieuwe context en perspectief toevoegt om ze te ‘updaten’ voor de wereld om ons heen, gelanceerd in de lente en zomer van 2020 door het World Economic Forum (WEF ). Alle bronnen die in dit artikel worden aangehaald, zullen rechtstreeks uit het WEF ‘Strategic Intelligence’-archief worden gehaald, waar artikelen en andere bronnen worden gepresenteerd over onderwerpen die door het WEF zijn geselecteerd, waaronder The Great Reset. Auteurs en werken waarnaar hieronder wordt verwezen, zijn daarom ofwel rechtstreeks verbonden met het WEF, of worden impliciet onderschreven door het WEF doordat ze worden vermeld en gepromoot op hun portaal (met uitzondering van met * aangegeven links, welke bedoeld zijn om context rond bepaalde onderwerpen te duiden).

In de samenvatting van het initiatief ziet het WEF de pandemie als “een kans om op een meer ‘inclusieve’ en verantwoordelijke manier weder op te bouwen”. De meest prominente pleitbezorger (en tot op zekere hoogte de auteur van het initiatief) is de oprichter en uitvoerend voorzitter van het WEF, Klaus Schwab. In zijn mede-geschreven boek, simpelweg getiteld The Great Reset, legt Schwab uit dat het idee vele delen omvat. Op macroschaal zijn dit onder meer economische reset, maatschappelijke reset, geopolitieke reset of ecologische reset. In de meeste van deze gebieden promoot Schwab zorgwekkende ‘oplossingen’ en problematische handelwijzen:

Economische reset

In de sectie over economische reset worden voortdurende lockdowns en economische onderdrukking gepromoot voor bezorgdheid over de kwaliteit van leven en armoede, en wordt de moderne monetaire theorie gepubliceerd, samen met de zeer discutabele suggesties voor fiscaal en monetair beleid.

Voorts dient opgemerkt te worden dat de technocratische bureaucraten met globalistische aspiraties die dergelijke utopische visioenen hebben over economische vooruitgang en productiviteit, doorgaans zelf nauwelijks in staat zullen zijn om ook maar een limonade kraam winstgevend te opereren. Ook het gigantische aantal grote, bekende private corporaties die partner zijn van het WEF, zullen doorgaans weinig belang hebben bij bijvoorbeeld een gezonde, florerende middenstand, dus ook van die kant hoeft het MKB bijvoorbeeld geen belangenbehartiging te verwachten in de uit te stippelen plannen van het WEF.

Maatschappelijke reset

Het onderdeel maatschappelijke reset bevordert de groei van overheidsbevoegdheden als oplossing voor prangende maatschappelijke vraagstukken. Het stelt voor dat er een “beweging komt naar het actief vormgeven en creëren van markten die zorgen voor ‘duurzame’ en ‘inclusieve’ groei”. Zelfs als men het eens is met de doelstellingen die onder deze paraplu’s vallen, is een toename van de overheidsbemoeienis in de economie historisch verbonden met het tegenovergestelde: een meer onhoudbare en exclusieve groei. Het is daarom onduidelijk waarom een ​​dergelijke aanpak wordt aanbevolen.

Geopolitieke reset

Het derde deel beschrijft een geopolitieke reset, waarbij gebrek aan internationale samenwerking wordt genoemd als oorzaak van de verspreiding van het coronavirus.

“COVID-19 vertelt … een verhaal van mislukt mondiaal bestuur. Vanaf het allereerste begin ondermijnde een vacuüm in mondiaal bestuur de internationale inspanningen om op de pandemie te reageren.”

Het impliceert dat een (lees: ondemocratisch tot stand te komen) wereldregering een geschikte manier zou zijn om dergelijke dramatische gebeurtenissen in de toekomst te voorkomen.

Ecologische reset

Bij de ecologische reset worden de alarmbellen gerinkeld die beweren dat als er niets wordt gedaan, de wereld met een klimaatramp te maken zal krijgen.

“Het moment moet worden aangegrepen om deze unieke kans te exploiteren om een ​​duurzamere economie te herontwerpen voor het grotere welzijn van onze samenlevingen.”

Het klimaatalarmisme wat erin doorklinkt en waarover, zeker op politiek niveau, tot in den treure tot hysterische proporties irrationele angst wordt gezaaid, wordt steeds meer zelfs door oprechte milieu-activisten bekritiseerd en betwist. Lees hier bijvoorbeeld meer over in ons artikel ‘Bekende klimaatactivist bekeerd en biedt excuses aan voor verspreiden alarmisme‘*.

Maar ook de bekende, alom gerespecteerde, Zweedse klimaatexpert Bjorn Lomborg verkondigt keer op keer* dat er geen reden is tot paniek en dat grootschalige bureaucratische plannen eerder meer schade doen dan ze ook maar iets bijdragen aan een oplossing inzake klimaat. Hij pleit juist meer voor innovatieve oplossingen vanuit de markt die eerder gericht zijn op aanpassing en dat de mensheid door technologische vooruitgang al eeuwenlang prima in staat is om beter met het onvermijdelijk veranderende klimaat om te gaan.

Maar met name dit artikel door Alma van Hees voor Opiniez.com, getiteld “Het Valse Duurzaamheidsevangelie”* raad ik ook ten sterkste aan om te lezen. Dit artikel gaat uitgebreid in op het ecologische aspect van de “Great Reset”, zoals het cynisme van bossen verbranden voor biomassa energie – wat 60% van de “groene” energievoorziening moet gaan worden – en de onvoorstelbaar lage opbrengst ten opzichte van onvoorstelbaar hoge kostprijs van zonne- en windenergie. Oftewel, het groene sprookje van het “duurzaamheids”evangelie.

Maar wat vooral uit dit onderdeel van de Great Reset blijkt, is het feit dat men dus, naar eigen zeggen, de crisis die is veroorzaakt door de coronamaatregelen (oneigenlijk) wil exploiteren om zodoende hun eigen klimaatagenda er doorheen te drukken middels deze “unieke kans”. In het kader dus van het populaire politieke opportunisme zoals opgetekend in de bekende slagzin “never let a good crisis go to waste”.

Autoritair links progressieve idealen, internationalisering en meer bureaucratische overheidsinterventie

Naast het boek van Schwab wordt hoe de samenleving precies moet transformeren onder auspiciën van The Great Reset om een ​​betere toekomst te bieden, vervolgens voorgesteld en gebrainstormd door vele auteurs en bijdragers die te vinden zijn in het WEF-archief. De belangrijkste thema’s hier zijn een ‘duurzame’, ‘veerkrachtige’, ‘eerlijke’ en ‘inclusieve’ toekomst.

Deze bronnen vertonen een brede tendens om te roepen om méér overheidsinterventies in de economie, een grótere reikwijdte van beleid dat is ontworpen om de samenleving vorm te geven en te construeren om de voorkeuren van de auteurs te weerspiegelen (die voor het grootste deel redelijkerwijs op een gematigde manier zouden kunnen worden omschreven als linkse progressieven), en grótere internationale betrokkenheid bij lokale aangelegenheden onder auspiciën van multilateralisme en ‘harmonisatie’ van regelgeving.

Vervaging grens coronavirus zelf en overheidsreactie (lockdowns etc.) hierop

Met name hebben deze bronnen de neiging om de grens tussen het coronavirus zelf en de reacties van de regeringen te vervagen, wat leidt tot twijfelachtige conclusies en aanbevelingen voor verdere actie.

In een artikel met de titel ‘4 Priorities for Climate Action and Social Equity in the COVID-19 Recovery‘ (4 prioriteiten voor klimaatactie en sociale gelijkheid in het COVID-19 herstel) wordt bijvoorbeeld opgemerkt dat honderden miljoenen mensen het risico lopen honger te lijden als gevolg van recente gebeurtenissen. Er wordt echter gesuggereerd dat het virus zelf hier de schuld van was, en niet de wereldwijde lockdowns die vervolgens werden ingesteld. Dit wekt de indruk dat deze situatie onvermijdelijk is totdat het virus verdwenen is – in plaats van te suggereren dat de vermeende voordelen van de voortdurende lockdowns moeten worden afgewogen tegen hun zeer reële (materiële en immateriële) kostprijs. In plaats van het hongerprobleem op te lossen door het lockdown-probleem op te lossen, beweegt de auteur zich dus te stellen dat “landen die pogingen ondernemen om hun economie opnieuw op te starten, een kritieke kans hebben om een ​​koers te volgen die duurzamer en veerkrachtiger is – en om deze verschuiving te realiseren, moeten ze ook het aanpakken van ongelijkheid centraal stellen.”

Uit dergelijke proclamaties blijkt duidelijk dat het verlichten van de problemen die worden veroorzaakt door lockdowns en ander economisch schadelijk beleid niet de prioriteit heeft. In plaats daarvan zou de focus moeten liggen op het doorvoeren van ingrijpende veranderingen zolang er nog tijd is (en zolang het juk van coronamaatregelen nog voort kan duren), voordat er teveel sociale druk wordt uitgeoefend op staten om hun repressieve beleid terug te draaien. Dit wordt verder geïllustreerd door de Global CEO van Deloitte, Punit Renjen, die voor het WEF schrijft: “Deze pandemie is een wereldwijde tragedie – daar is geen ontkomen aan. Maar een nog grotere tragedie zou zijn als het bedrijfsleven weer normaal zou gaan werken, wetende wat we nu weten. Er is een betere manier. De reis naar een CO2-arme toekomst is begonnen. We moeten gewoon moedig genoeg zijn om de verandering te omarmen. Er is echt geen keuze. “

In een artikel getiteld ‘Rebooting the World: Six months of COVID-19‘ wordt beweerd dat “de COVID-19-pandemie de kwetsbaarheid van de gezondheidszorgstelsels, de ontoereikendheid van kaders voor sociale bescherming en de kwetsbaarheid van wereldwijde toeleveringsketens heeft blootgelegd.” Hier is het belangrijk op te merken dat zowel de meeste gezondheidszorgstelsels ter wereld als de meeste sociale beschermingskaders ter wereld gedeeltelijk of volledig gecentraliseerd en gemonopoliseerd zijn door nationale regeringen. Als de bewering van de auteur waar is, moeten we daarom nog eens kijken naar de levering van deze diensten door de staat, aangezien ze jammerlijk lijken te mislukken. Natuurlijk suggereert de auteur het tegenovergestelde – dat de monopolisering van deze industrieën in plaats daarvan moet toenemen.

(Einstein zei ooit dat het toppunt van domheid is problemen denken op te kunnen lossen door meer te gaan doen van hetgeen niet bleek te werken. Bureaucraten in overheidsapparaten hebben doorgaans enorm veel last van dit syndroom.)

Ten slotte is het stuitend om te suggereren dat wereldwijde toeleveringsketens moeten worden voorbereid en bestand moeten zijn tegen een maandenlange gedwongen sluiting van hele industrieën en economieën. Het virus heeft mogelijk de wereldwijde toeleveringsketens beschadigd, maar het waren de lockdowns die de beslissende slag leverden.

Zijn plannen zoals de Great Reset niet juist een intensivering van de problemen die geleid hebben tot huidige kwetsbare economische systemen?

Wanneer een ander artikel, in de voetsporen van de VN, beweert dat “we existentiële crises zoals klimaatverandering en de COVID-19-pandemie niet kunnen oplossen met hetzelfde soort denken dat ons in deze crises heeft geleid”, kan men niet anders dan vragen of het beleid dat gepromoot wordt, zoals The Great Reset, niet precies dat is – een voortzetting en juist een intensivering van de met quasi-socialistische, quasi-fascistische [1] gemengde economiesystemen die in de wereld van vandaag de boventoon voeren.

De VN heeft een voortrekkersrol gespeeld bij het bepleiten van deze maatschappelijke veranderingen. UNESCO ziet de coronacrisis als een “eens in een generatie-kans om naast economieën het onderwijs te ‘verbeteren’ om de ‘klimaatcrisis’ te bestrijden”. Dit omvat bijvoorbeeld het veranderen van curricula op door de staat gecontroleerde scholen om politiek geladen thema’s en doctrines op te nemen die buiten hun huidige reikwijdte vallen.

Een andere schrijver suggereert: “[Financiële markten] verplaatsen biljoenen dollars, en als ze op de juiste manier worden bewogen, kunnen ze een krachtige kracht ten goede zijn” (nadruk toegevoegd). In deze context zijn ‘de juiste manieren’ om geldstromen te leiden naar oplossingen die worden gepromoot door één kant van het debat over klimaatverandering.

“Het grotere goed” is een taalkundig instrument om potentiële tegenstand te ontwapenen

Hoe de grootzakelijke sector (let op: de middenstand of MKB komt natuurlijk niet aan bod) kan worden betrokken bij de vooruitgang die The Great Reset voorstelt, is een terugkerend thema in de artikelen.

“Ik geloof dat we een moment van grote kansen meemaken, een tijd waarin we onze wereld opnieuw kunnen opbouwen op een manier die een blijvende en positieve impact zal hebben. Waarom? Omdat de pandemie heeft aangetoond dat bedrijven een geweten hebben en bereid en in staat zijn om voor het grotere goed te werken. ”

Het gelijkstellen van politieke en sociale veranderingen die onder The Great Reset zijn voorgesteld aan ‘het grotere goed’ is een taalkundig instrument dat wordt gebruikt om hun populariteit te vergroten en om potentiële tegenstand te ontwapenen. Wie zou er tegen het algemeen welzijn zijn?

De lijst met voorgestelde beleidswijzigingen is schijnbaar eindeloos. Hoewel ze door veel auteurs voor meerdere platforms zijn geschreven, lijken ze echter overwegend uit een nauwe ruimte op het politieke kompas te komen (zoals al eerder aangegeven). In de visie van het WEF op ‘The Post-COVID-19 Financial System’ wordt het idee van ‘de noodzaak van een wereldwijde digitale ID’ gepromoot. Ook diverse digitale immuniteits- /vaccinatiepaspoorten waarmee reeds op diverse luchthavens* wordt geëxperimenteerd komen uit de koker van het WEF.

Onder The Great Reset worden oproepen tot hogere minimumlonen en ander repressief arbeidsbeleid versterkt, schijnbaar zonder rekening te houden met hun werkelijke impact op de mensen die ze zogenaamd beschermen. Nog steeds onder het kopje Grote Herstart vindt de lezer bijvoorbeeld artikelen die een voorgestelde Argentijnse eenmalige vermogensbelasting onderschrijven (platgezegd: een semi-communistische kapitaalsconfiscatie). WEF’s ‘Markets of Tomorrow: Pathways to a New Economy’ presenteert dan ook veel autoritaire en in wezen technocratische doelen als wenselijk, die moeten worden bereikt door het sturen en ordenen van de sector van de grote bedrijven door regeringen en internationale instellingen.

Twee brede groepen mensen actief: de oprecht bezorgde en de radicale

Sommige auteurs lijken oprecht bezorgd te zijn over veerkracht, of de paraatheid van grote bedrijven voor systeemschokken zoals die met het coronavirus. Sommigen geven bijvoorbeeld echt met de duurzaamheid van de industrie en met de kwestie en de noodzaak van nieuwe vaardigheden te kampen met het zicht op snelle, grootschalige automatisering. Deze taal wordt op zijn beurt echter vaak overgenomen en voor verschillende doeleinden gebruikt door anderen die bijvoorbeeld beweren dat “duurzaamheid ook inhoudt dat we een eerlijkere wereld voor iedereen moeten creëren, waardoor onze gemeenschappen ‘rechtvaardiger’, ‘toegankelijker’ en ‘inclusiever’ worden”. Hoewel dit doelen zijn die in sommige contexten wenselijk kunnen klinken, mogen ze zo niet zonder meer worden opgevat, aangezien deze termen vaker wel dan niet in wezen worden gebruikt als hondenfluitjes om een ​​verbintenis tot een sterk partijdige (links autoritaire) politieke positie uit te drukken.

Het is ook ongetwijfeld zo dat veel mensen die aan het initiatief deelnemen oprecht geïnteresseerd zijn om de coronacrisis zo snel en effectief mogelijk op te lossen, evenals de algemene verbetering van de mensheid. De motieven van anderen zijn echter niet zo duidelijk. Het lijkt erop dat er in deze ruimte minstens twee brede groepen mensen actief zijn: de oprecht bezorgde en de radicale.

Als het ‘betrokken’ deel van de ‘Great Reset-gemeenschap’ in staat wil zijn om de serieuze, principiële kritiek die velen over de hele wereld tegen het initiatief hebben geuit, te kunnen aanpakken, dan zou de eerste stap moeten zijn om zich te scheiden van radicalen wier hoofdprioriteiten niet de huidige crisis zijn, maar politieke veranderingen en agenda’s die ze al gepromoot hadden voordat het begon. Het is echter ook mogelijk dat van een dergelijke benadering geen sprake is.

De oppositie tegen The Great Reset waar Schwab zelf zich in zijn boek voornamelijk mee bezig lijkt te houden, is niet die welke voortkomt uit principiële meningsverschillen of twijfels over de motieven en methoden die worden gepromoot. Hij richt zich eerder tot degenen die sceptisch zijn omdat het initiatief te ambitieus lijkt om realistisch te zijn. De conclusie van zijn boek bevat de volgende strijdkreet:

“Zullen we leren van de fouten die we in het verleden hebben gemaakt? Zal de pandemie de deur openen naar een betere toekomst? Zullen we ons wereldwijde huis op orde krijgen? Simpel gezegd, zullen we de Grote Herstart in gang zetten? Resetten is een ambitieuze taak, misschien te ambitieus, maar we hebben geen andere keuze dan ons uiterste best te doen om dit te bereiken. Het gaat erom de wereld minder verdeeld, minder vervuilend, minder destructief, inclusiever, gelijker en eerlijker te maken dan we het achterlieten in het pre-pandemietijdperk. Niets of te weinig doen is slaapwandelen naar steeds meer sociale ongelijkheid, economische onevenwichtigheden, onrechtvaardigheid en aantasting van het milieu. Nalaten om te handelen zou hetzelfde zijn als onze wereld gemener, meer verdeeld, gevaarlijker, egoïstischer en gewoon ondraaglijk laten worden voor grote delen van de wereldbevolking. Niets doen is geen haalbare optie.”

Ik zal het aan de lezer laten om te beoordelen van welk kamp (‘bezorgd’ of ‘radicaal’) Schwab waarschijnlijk deel uit zal maken.

Wordt vervolgd….

Dit artikel is gebaseerd op en grotendeels een vertaling van het artikel ‘What is The Great Reset?’ door Lotuseaters.com.

In bovenstaand artikel verwezen we ook naar het volgende artikel dat context en uitleg verschaft over het genoemde onderwerp VN-Agenda 2030, voor zover u dit nog niet bestudeerd had: VN-Agenda 2030: basisinkomen als collectivistisch ideaal

Een ander artikel over The Great Reset dat ik van harte kan aanbevelen als verder leesmateriaal is The Great Reset: straks alles kwijt in het nieuwe Utopia? op Opiniez.com.

UPDATE: Inmiddels is Deel 2 in deze serie artikelen uit

Lees het vervolg hier: https://nieuwegeluid.nl/great-reset-volledig-geautomatiseerde-luxe-knechting/

Complottheorie-vrije video uitleg

Tenslotte: in de gelinkte video legt deze visionaire ondernemer zijn visie uit op wat het Great Reset initiatief wel en niet inhoudt. Er worden vaak vanuit de complothoek gedeeltelijke onwaarheden aan verbonden en op een correcte wijze legt hij uit hoe het echt zit en houdt hij het verhaal schoon van onnodige complottheorieën. De werkelijkheid is immers al intens genoeg. Video: https://youtu.be/vhJrAuTyNoo. Deze ondernemer is wel erg lyrisch over de schrijver Klaus Schwab, hoewel hij zelf ook aangeeft te schrikken van een aantal dingen die in het boek staan. Lees ook de boekbesprekingen die opgenomen zijn in Deel 2 van onze serie over de Great Reset.

[1]: Fascisme als bedoeld in de volgende definitie: “Een ondemocratisch, autoritair/totalitair, sterk collectivistisch regeringsstelsel dat de industrie, handel en financiën strak regelt, strenge censuur toepast op andersdenkenden en elke oppositie onderdrukt. Eigendom van de productiemiddelen in handen van de burgers is wel toegestaan (in tegenstelling tot bijvoorbeeld communisme), maar wel (vaak tot in detail) wordt bepaald wat de eigenaar er mee mag doen of moet doen. Iemand is dus maar schijnbaar eigenaar, want hij heeft er in de praktijk weinig tot niets over te zeggen. Statisme speelt een belangrijke rol in de ideologie; alles dient in het belang van de sterke, collectieve staat gezien te worden.”

Afbeelding: World Economic Forum from Cologny, Switzerland, CC BY-SA 2.0 https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0, via Wikimedia Commons en World Economic Forum, CC BY-SA 3.0 http://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/, via Wikimedia Commons

Over Nieuwegeluid.nl

  • Klik hier voor onze handige, uitgebreide nieuwsfeed van diverse alternatieve, onafhankelijke nieuws- en opiniesites, maar ook eigen artikelen over politiek en maatschappij.
  • Voeg onze website toe als app op je mobiel, via “toevoegen” onderaan je telefoonscherm of via je browserinstellingen. Voortaan direct overzicht op je mobiel van alle nieuwste publicaties van onafhankelijke media!
  • Nieuwe Geluid is een platform voor de promotie van vrije en alternatieve media.

Help het Nieuwe Geluid te verspreiden door dit artikel te delen:

Deel deze pagina...