Great Reset – deel 2: volledig geautomatiseerde “luxe” knechting


Als u nieuw bent bij het concept de “Great Reset” of niet bekend bent met wat deze inhoudt, raden we u aan een inleidend, beschouwend artikel over het onderwerp te lezen van Nieuwegeluid.nl: Great Reset – Deel 1: Wat is de ‘Great Reset’ (Grote Herstart) van het World Economic Forum?

Onderstaande opinie-analyse over de wenselijkheid van de door Schwab ingebeelde “utopie”, met de liberale democratische waarden in ons achterhoofd, waar in Schwab’s realiteit weinig ruimte meer voor zal zijn.

In addendum op het artikel volgen nog enkele, zeer inzichtgevende boekbesprekingen door lezers van het door Schwab geschreven boek “Covid-19: The Great Reset”, om een nog betere indruk te krijgen van de inhoud van het boek en de ideeën die deze zeer invloedrijke, doch ongekozen, politieke lobbyist propageert op het wereldtoneel.


“Je bezit niets, en je zult gelukkig zijn”, was de openingszin van een promotievideo uit 2016 van het World Economic Forum (WEF), waarin hun 8 voorspellingen voor de mensheid in 2030 werden benadrukt.

Deze video dook in 2020 weer op in samenwerking met een reeks wereldleiders en internationale instellingen die de “Great Reset” promootten, het geesteskind van Dr. Klaus Schwab, de oprichter van het World Economic Forum. Hoewel het geen nieuw idee van zijn kant is (het concept was al in verleden jaren tot in uiterst detail uitgewerkt), lijkt het nieuw leven te hebben ingeblazen, aangezien hij de COVID-19-pandemie ziet als een springplank naar het tot stand brengen van zijn nieuwe economische wereldorde.

Niets bezitten is de voorgestelde (semi-)communistische eindtoestand die Schwab en zijn aanhangers wensen (ook niet geheel toevallig één van de ideaalbeelden van onze eigen communistische partij: GroenLinks); het is een toekomst waarin het eigendom van onroerend goed wordt gemonopoliseerd in de handen van internationale bedrijven en de klasse van miljardair-eigenaren en hun begeleidende gevolg van experts. De algemene bevolking moet slechts tijdelijke huurders zijn die leven als eersteklas lijfeigenen die hun benodigdheden en luxe door een drone laten bezorgen naar het genoegen van hun feodale lijnmanagers, werkend onder het bevel van koning Bezos.

Het doel van dit project is om “welvaartsongelijkheid” aan te pakken, de “toestand van onze wereld” te verbeteren en ons te redden van de schijnbare catastrofe van een veranderend klimaat, aldus Schwab en anderen. Een technocratie zal ervoor zorgen dat “iedereen een rol te spelen heeft” in dit grote verenigde plan voor de toekomst van de mensheid.

Het is niet meer dan normaal dat deze voorgestelde toekomst de instincten prikkelt van die mensen die geen geatomiseerd, verwisselbaar radertje willen worden in een gigantische, onverklaarbare wereldmachine. Voor die mensen die rechten niet zien alsof ze door regeringen worden verstrekt, maar door hen worden beschermd, rijst met grote nadruk de volgende vraag:

Als ik niets bezit, wie is dan de eigenaar?

De basis van de Engelse liberale traditie is dat “ieder mens een bezit in zijn eigen persoon heeft: daar heeft niemand enig recht op behalve hijzelf”, zoals John Locke het formuleerde in zijn Second Treatise on Government. Dit is de verlichtingsfilosofie die niet alleen de basis vormde voor de Amerikaanse revolutie en de grondwet van de Verenigde Staten, het is ook het morele principe dat de politieke, sociale en economische vooruitgang heeft geregeerd in de bredere Engelssprekende en voornamelijk ook de Westerse wereld in de bredere zin en daarbuiten.

Een vrij man zijn, is een man zijn die geen andere eigenaar heeft. Een vrij man is zijn eigen meester, wat een andere manier is om te zeggen dat het fysieke lichaam van de mens zijn eigen bezit is, waarover hij naar believen kan beschikken en naar eigen wil handelt. Als u niets bezit, dan bezit u uzelf niet. Als u niet de eigenaar bent, bent u eigendom van iemand anders, handelt u in overeenstemming met de wil van iemand anders en is iemand anders verantwoordelijk voor uw gedrag. Als je jezelf niet bezit, ben je niet vrij.

Het is uit iemands eigendomsrecht dat we het recht van een man op zijn eigen arbeid ontlenen, opnieuw zoals Locke het uitdrukte, de “arbeid van zijn lichaam, en het werk van zijn handen, mogen we zeggen, behoren tot zijn recht”. Als een man zijn lichaam niet bezit, bezit hij het werk van zijn handen niet, en behoort deze vanzelfsprekend aan iemand anders.

Het recht om zichzelf te bezitten en het eigendom dat iemands arbeid opbouwt, is de basis waarop de liberale democratie is gebaseerd. Het is de essentie van de Verlichtingstraditie van “het Westen” en iets dat we allemaal met extreme prioriteit moeten bewaken. De verschrikkingen van de 20e eeuw zijn grotendeels te wijten aan de afschaffing van persoonlijk eigendomsrecht, de grondgedachte waarop liberalisme afwijkt van fascisme of communisme. Voor de fascist zijn alle mensen eigendom van de staat, en voor de communist zijn alle eigendommen eigendom van de staat. Voor de liberaal, die gelooft dat de persoon en het eigendom één op één zijn en beide eigendom zijn van het individu, zijn deze ideeën volkomen onaanvaardbaar.

Ons recht op zelfbezit is van onschatbare waarde, en we moeten ons niet laten misleiden door te denken dat zijden kettingen voldoende zijn om ons verlies van autonomie te betalen. Als we geen eigendom kunnen bezitten, kunnen we onze eigen bestemming niet beheersen. Als we niets kunnen creëren waarvan we ons voortdurende gebruik kunnen garanderen, zullen we niet in staat zijn om blijvende rijkdom op te bouwen, noch zullen we een onafhankelijke machtsbasis hebben waartegen we bezwaar kunnen maken, als en wanneer de Faustiaanse overeenkomst waarmee we dwaas zijn overeengekomen, wordt gewijzigd zonder onze toestemming.

Om in te stemmen om een ​​wereldburger te zijn met onmiddellijke toegang tot vervulling van onze vleselijke verlangens, zonder enige verplichting behalve onze status als huurlingen, is inderdaad een enerverende toekomst. De uitdagingen die moeten worden overwonnen, zullen intern zijn, de prestaties kortstondig en de beloningen vluchtig. Wat ons wordt aangeboden, is een oppervlakkig, materialistisch leven.

We zullen niet langer het gevoel van vervulling kennen. Het goed uitgevoerde werk zal het werk zijn dat tot een minimum wordt beperkt, het goede leven zal bestaan ​​uit de onmiddellijke voldoening van onze peergroup op sociale media en de door het bedrijf goedgekeurde soma high die is voorgeschreven door de juiste regelgevende commissie, gepland voor levering.

De gewone massa van de mensheid zal alleen bestaan, werken, consumeren en vervangen worden. Erger nog, de pod-mensen die dit systeem creëert, zullen de herinnering niet waard zijn. Wat zou het voor zin hebben om een ​​individuele drone in een mierennest te herinneren? Welk significant verschil onderscheidt het van de rest van zijn klasse? Zoals het nest de mier maakt tot wat hij is en zijn plaats garandeert, zo zullen de reset-ezen een product zijn van hun grote wereldwijde metropolen en niet in staat zijn te overleven zonder hun verslavingen.

Er zal geen reden zijn dat iemand herinnerd zou moeten worden, aangezien ze niets gedenkwaardigs zullen hebben gedaan. Er zullen geen helden zijn, er zullen geen schurken zijn, er zal alleen een eeuwige poging zijn om de praktische problemen die ontstaan ​​door de tekortkomingen in de huidige iteratie van de technocratie te verfijnen.

Er zal nergens anders heen gaan en geen andere deugd dan naleving. Het idee om afstand te nemen van dit leven van afhankelijkheid zal voor hen net zo vreemd worden als het idee van persoonlijke onafhankelijkheid voor een mier zou zijn. Ze zullen tenslotte aan het einde van de geschiedenis zijn gekomen.

Als we een dergelijke toekomst willen vermijden, moet ons denken in de eerste plaats beginnen met het idee dat iedereen ten minste één ding bezit: zichzelf.

En onthoudt deze wet van het universum: allen die een utopische maatschappij op deze wereld willen installeren, zullen hel op aarde realiseren.

Wordt vervolgd.

Bron: vertaling en gedeeltelijke bewerking van het artikel “Fully Automated Luxury Serfdom” geschreven door Carl Benjamin voor Lotuseaters.com, waartoe ook de copyrights behoren. Bezoek hun site en wordt premium lid.

Addendum: boekbesprekingen “Covid-19: The Great Reset” van WEF oprichter Klaus Schwab

Omdat het onderwerp van The Great Reset steeds meer bekendheid begint te krijgen, en een heel groot deel van de bevolking geen flauw benul heeft dat dit concept werkelijk bestaat en gepusht wordt door het zeer invloedrijke netwerk en denktank van het World Economic Forum, volgen hier een paar vertaalde recenties van het door WEF-oprichter Klaus Schwab geschreven boek, waarin de schrijver uitlegt hoe hij de toekomst na Covid-19 ziet.

Aangezien het WEF een enorme invloed heeft in de samenwerking met internationale organisaties zoals de VN, en daarnaast de grootste internationale bedrijven (eigenlijk vrijwel alle grote banken en corporaties) en wereldleiders beïnvloedt, waar de gemiddelde kiezer tot op heden totaal geen weet van heeft dat deze invloed ook onmerkbaar in het beleid van het eigen land doordringt en nestelt, en je daar wellicht een mening over zou moeten vormen, alvorens voor bepaalde partijen te stemmen die plannen van het WEF willen gaan uitvoeren (zonder daar transparant over te zijn), is het zaak om je te verdiepen in de ideeën die Klaus Schwab propageert (een uitgebreide analyse van het boek en het platform van het WEF hebben we in deel 1 van deze serie artikelen ook reeds besproken).

Wat is de Great Reset? Je hebt er zeker niet voor gestemd in ieder geval!

Steeds meer mensen raken vertrouwd met termen als “Building Back Better”, SDG’s, “stakeholder kapitalisme” en “de great reset”. Helaas kunnen slechts enkelen begrijpen wat het is. De rest geeft de voorkeur aan de gemakkelijke manier: label het als een “complottheorie” en ga verder (of ga terug naar Netflix als ze momenteel in lockdown zijn).

De grote reset is ECHT en het brein ervan is de heer Klaus Schwab, voorzitter van het World Economic Forum. “wat is dat?” zou je kunnen vragen, nou ja, je hebt er zeker niet voor gestemd. Btw, stem je nog steeds?

Het huidige boek is het product van WEF-plannen om de mensheid in elk aspect te “resetten”.

Het idee is niet nieuw, het ligt op de tafel van de gevestigde orde sinds minstens 2010, zo niet, sinds het allereerste begin van WEF in 1971 of sinds altijd … Het is alleen dat er een crisis nodig was om de agenda voor de hele planeet te ontvouwen.

En hier is waar de covid19 “pandemie” dit jaar verschijnt, wat een “grote kans” betekent voor een reset. Nou, wat een verrassend toeval. De goden staan ​​deze keer aan de kant van WEF.

Dus dit boek vertelt het verhaal van de toekomst. Een toekomst waarin democratie en kapitalisme zullen worden vervangen door een vorm van ‘groen’ totalitarisme, een toekomst waarin het individu tot slaaf zal worden gemaakt voor ‘het grotere goed’ van de samenleving en de planeet, een toekomst waarin we minder menselijk zullen zijn en meer machines, meer gevolgd, getraceerd, gevaccineerd, gecontroleerd net als een baby of … een vee. Kortom, een soort Chinese dystopie.

Dus waarom 2 sterren? omdat naar mijn mening de wereld een reset nodig had en ik zou zeggen dat zelfs de individuen, vooral in de westerse landen, een reset nodig hebben, zelfs als ze dat niet bewust beseffen.
Zowel wereldwijde economieën als onze levensstijl hebben ergens in de toekomst een reset nodig en verdomd als het niet waar is, die toekomst is 2020.
Niet de gemakkelijke manier, maar de moeilijke manier. De mensheid wordt gezuiverd door vuur. Voor Klaus Schwab moeten we het verleden verbranden om de toekomst op te bouwen … beter [“build back better”, red.].

Deze beslissing is momenteel overal ter wereld zichtbaar. Sommige mensen noemen het “covid19”.

Waarom nog 2 sterren? waarom niet 3 of 4? hoewel ik het eens ben met veel van de dingen die in het boek worden genoemd, denk ik dat de benadering van deze technocraten buitengewoon onmenselijk is. De deterministische kijk die ze op de wereld hebben en de daad van “de stier bij zijn horens grijpen” leidt altijd tot een diepe schok en veel menselijke ellende. Ze noemen dit “het doel heiligt de middelen”.
Er komt geen mensheid voor in dit boek. In feite, in de visie van Klaus, zal de mensheid opnieuw worden uitgevonden, aan het einde van social engineering zullen we meer machines zijn dan mensen, we zullen bang zijn voor de anderen, we zullen sociale afstand houden en streven naar een aseptische wereld. We blijven binnen en we zullen “gelukkig” zijn. Het “virus” zal altijd onder ons zijn omdat het de ingrijpende veranderingen zal rechtvaardigen die we in de komende jaren zullen zien.

Tot slot nog een herinnering dat al deze niet in steen gebijteld zijn, de hele agenda kan volledig naar de shredder gaan of we kunnen ervoor kiezen om die goede dingen eruit te halen. We hoeven niet per se te accepteren dat we als mens vervreemd worden. We hebben de keuze om mens te blijven en toch als mens te handelen. Het is slechts aan hoeveel WEF-plannen we zullen accepteren? Besluiten we om mens te blijven of willen we liever als koeien zijn? Gevolgd, getraceerd, beroofd van alle fundamentele mensenrechten, voortdurend in de gaten gehouden of zullen we vechten om dit “historische moment van tijd” vorm te geven? Het is alleen aan ons, alleen tot aan jouw keus, mensen!

Bron

Ik denk dat hij Dystopia en Utopia door elkaar haalt

Na het lezen van dit boek kan ik eerlijk zeggen dat ik denk dat hij Dystopia en Utopia door elkaar haalt.

Het enige waar hij maar over bezig is, is praktisch alles thuis doen, namelijk:

  • Waarom winkelen als u online kunt winkelen en het bij u thuis kunt laten bezorgen.
  • Waarom naar het theater, concert of bioscoop gaan als je al je entertainment thuis kunt streamen.
  • Waarom zou je naar een restaurant gaan als je een afhaalmaaltijd kunt bestellen om bij je thuis te laten bezorgen?
  • Waarom zou je naar sociale bezoeken gaan met familie en vrienden als u allemaal vanuit uw luie stoel kunt afspreken op WhatsApp?
  • Waarom zou je naar een sportschool gaan als je dingen als Peloton of Wii Fit kunt gebruiken, ja je raadt het al, vanuit het comfort van je huis.
  • Waarom zou je naar een universiteitscampus gaan als je je cursus op afstand online kunt doen (alweer vanuit huis). Hoe in vredesnaam iemand op afstand medicijnen of techniek kan leren, is mij een raadsel om eerlijk te zijn.

Sommige van zijn beweringen zijn gewoon belachelijk. Blijkbaar kiezen we er nu voor om meer online te winkelen (alleen omdat ons is verteld dat we thuis moeten blijven en de winkels zijn gesloten) en kiezen we ervoor om meer elektronisch te betalen (alweer alleen omdat we daartoe gedwongen zijn). We zijn ons meer bewust van het milieu en kiezen ervoor om thuis op vakantie te gaan vanwege angst voor onze gezondheid (niets te maken met de quarantainevoorschriften naar het buitenland gaan en dan terugkomen). Maar voor mij is de kers op de taart de uitspraak die hij tegen het einde van het boek deed. Als we een grote reset hebben, zouden incidenten zoals de moord op George Floyd totaal te vermijden zijn. Eh, waar haalt hij dat idee vandaan, vraag ik me af. Over geschift gesproken.

Kortom, wat de auteur echt wil, is alles online, zodat we tot het uiterste kunnen worden gevolgd en zoveel mogelijk taken kunnen worden gedaan door robots en technologie, inclusief het werk van artsen en verpleegsters. Ik vraag me af of hij aandelen heeft in een van de Tech Giant-bedrijven?

Deze man moet heel leuk zijn om in de buurt te zijn. Hij zegt eigenlijk in het boek “Zou een dystopische samenleving echt zo slecht zijn?” (ogen rollen bij deze).

De enige reden waarom hij één ster krijgt, is te wijten aan het feit dat ik, nadat ik de afgelopen maanden mijn leesmoment heb verloren, een hernieuwde vonk heb gekregen voor mijn liefde voor boeken, dus er is iets goeds voortgekomen uit het lezen van dit absolute geklets. Als het niet alleen om die reden was en als de faciliteit beschikbaar was, zou hij Nul van mij hebben gehad.

Bron

En toch weerspiegelen hun voorstellen hoe ellendig, zielig en niet-menselijk ze zijn.

Dus ik wilde dit lezen omdat ik verwachtte dat het een leerzame handleiding zou worden voor wat er in de nabije toekomst voor ons gaat gebeuren.
Klaus Swabb is de voorzitter van het World Economic Forum, de boekenclub van de miljardair. Ik haat globalisten en dit saaie, maar onheilspellende boek heeft al mijn vermoedens bevestigd.

Zoals ik al zei, is het meestal een erg saai boek, maar vaak zijn er passages vol met hun enge ideeën voor de toekomst. Het boek staat vol met die enge citaten. Op de eerste, inleidende, pagina is hier een:

“Op het moment van schrijven (juni 2020) blijft de pandemie erger worden
wereldwijd. Velen van ons denken erover na wanneer de zaken weer normaal zullen worden. De korte reactie is: nooit. “

Het hele boek heeft die koude, niet-chalante, domme toon, zoals: Ja, er is een pandemie, dus wat is onze enige keuze? Grotere staat, grotere controle. Het komt allemaal neer op het totalitaire idee van STERKE, OPPAS-STAAT. Niet de soevereine staat, maar de staat, zoals hij metaforisch zei, “staten, zoals hutten op één boot”, en met BOOT bedoelt hij de wereld, één grote staat. Dus je kunt niet doen alsof je staat een boot is, nee, de staat waarin je leeft is een hut op een grote boot en het is onderworpen aan wat de kapiteins van die boot zeggen. En de kapiteins van die hutten hebben alle zegen om de controle op hun burgers af te dwingen.

Door het hele boek heen zwerft hij over hoe de pandemie verschillende gebieden van ons sociaaleconomische leven heeft beïnvloed en verder zal beïnvloeden. En ik vraag me af; nou, wie is daar f — verantwoordelijk voor? Stom virus, of JULLIE, goorlappen? En hij gaat door met drammen, want het is alsof het virus hier zal zijn, zelfs nadat het is verdwenen, en het is zo gevaarlijk dat we er niets aan kunnen doen.

En dan begin ik me af te vragen hoe verdrietig deze globalisten zijn. Het zijn ellendige, verdorven wezens die niet de capaciteit hebben om de menselijke natuur te begrijpen, en toch, dat is alles wat ze doen – proberen veranderingen in ons dagelijks leven af ​​te dwingen om de menselijke natuur te veranderen.

En toch weerspiegelen hun voorstellen hoe ellendig, zielig en niet-menselijk ze zijn. Hier is bijvoorbeeld het citaat:

“We zullen worden aangemoedigd om de producten die we kopen niet aan te raken.
Eenvoudige geneugten, zoals het ruiken van een meloen of het uitknijpen van een vrucht, worden op afgekeurd en kan zelfs tot het verleden behoren.”

Klaus Schwabb en co. zijn echt zo zielig. Hier is nog een citaat:

“Bovendien zullen velen zich realiseren dat thuiswerken klimaatvriendelijker is en minder stressvol dan naar een kantoor moeten pendelen. “

Dat geldt ook voor familievergaderingen, verjaardagsfeestjes enzovoort. Het gaat allemaal digitaal, en is dat niet cool, weet je, omdat het goedkoper, veiliger en klimaatvriendelijker is? Hiephoi !!

En dan probeert hij verstandig om te gaan met individuele vrijheid, privacy enzovoort. Alsof hij echt weet dat privacy iets is voor de gewone man! Dus, wat is de oplossing? Welnu, zegt hij, het ministerie van Volksgezondheid van Singapore heeft een coole mobiele app ontwikkeld die rinkelt als je in de buurt bent van de persoon met geregistreerde symptomen. Maar maak je geen zorgen. Pas als het overgaat, krijgt de overheid de gegevens over uw locatie, anders is het een volkomen anonieme, privacyzekere app! Iets soortgelijks moet worden geïmplementeerd, zegt hij, zodat we ons vrij door het land kunnen bewegen. Natuurlijk alleen als we dat mogen. Je weet nooit wanneer de “gevallen” zullen stijgen. In dat geval is onze enige keuze om thuis te zijn.

En dan praat hij over de toekomst van de geneeskunde. O, medicijnen zijn achterhaald, telegeneeskunde is het ding nu! Ja, bepaalde operaties moeten persoonlijk worden uitgevoerd, maar is het niet veel veiliger om via telefoon en camera te worden behandeld? Dus cool !!

Er staan ​​meer enge ideeën in dit boek, maar ik heb niet het geduld om het hier op te schrijven. Ik hoop echt dat die globalisten niet zo machtig zijn. Anders is er maar één manier om deze trieste, griezelige, globalistische, klootzakken te stoppen. Massale burgerlijke ongehoorzaamheid.

Bron

Elitaire, op een Europese universiteit geschoolde droomwereld van een dystopie

Het is een elitaire, op een Europese universiteit geschoolde droomwereld van een dystopie. Alles is aanwezig:

  • Een snobistische kijk op ‘gewone mensen’ die racistisch, nationalistisch en populistisch zijn.
  • ‘Ze’ weten het beter: de economie, hoe je rijkdom en middelen kunt verdelen: voor je eigen bestwil.
  • Een blik op de E.U. zoals het is: een elitair, lobbyend instituut dat mensen haat.

Dit alles wordt gepimpt met citaten van elke opmerkelijke Europese verlichtingsdenker, om hun krankzinnige uitspraken geloofwaardiger te maken.

Als je ambtenaar bent bij een EU-instelling, zul je het boek geweldig vinden. Alle anderen die vrezen dat zij in slavernij moeten werken tot je dood neervalt: dit is jouw 1984.

Bron

Een Techno-Totalitaire liefdesroman

Ik kocht dit boek om wat kennis op te doen over de denkwijze van globalisten, die de zelfverklaarde “elite” van deze wereld zijn, terwijl niemand ooit op hen heeft gestemd om ons leven te besturen. Dit boek is een goed bewijs dat deze mensen in een luchtbel leven en alle verbinding met de werkelijkheid hebben verloren. Ik zal nu de belangrijkste problemen samenvatten die ik heb bedacht over de perceptie van de auteur van de werkelijkheid die in dit boek wordt weergegeven:

1) De vrije markt is verantwoordelijk voor al het kwaad, wat we nodig hebben zijn sterkere regeringen, bij voorkeur zo’n ‘democratische’ als in China. Het boek is dan ook vol lof over de Chinese manier van leven. Een aanname die niet gemaakt kan worden door redelijke mensen die in een vrije en duurzame wereld willen leven waarin de rechten van het individu worden beschermd, en niet blootgesteld aan constant toezicht, zoals we dat tegenwoordig hebben in het Chinese communisme. Hier zijn enkele citaten uit het boek:

“[De situatie zou kunnen leiden tot veranderingen zoals] een versterkte zoektocht naar het algemeen welzijn als beleidsdoelstelling, de notie van rechtvaardigheid die politieke potentie verwerven, radicale welzijns- en belastingmaatregelen, […]” (p.18)
“Het confucianisme dat in zoveel Aziatische landen heerst, stelt plichtsbesef en generatiesolidariteit boven individuele rechten; het hecht ook veel waarde aan maatregelen en regels die de gemeenschap als geheel ten goede komen.” (p.88)
“De Covid-19 pandemie heeft de regering weer belangrijk gemaakt. Niet alleen weer krachtig, maar ook weer vitaal […]” (p.89, de auteur citeert John Micklethwait)
“Acute crises dragen bij aan het versterken van de macht van de staat. Het is altijd het geval geweest en er is geen reden waarom het anders zou moeten zijn met de Covid-19-pandemie.” (p.89)
“[…] de rol van de staat is aanzienlijk gekrompen. Dit is een situatie die zal veranderen, omdat het moeilijk voor te stellen is hoe een exogene schok van zo’n grootmacht […] zou kunnen worden aangepakt met puur marktgebaseerde oplossingen.” (p.91)
“Op de wijzerplaat die het continuüm meet tussen de overheid en de markten, is de naald resoluut naar links opgeschoven.” (p.92)
“Voor het eerst hebben […] regeringen de overhand. […] In plaats van marktfalen op te lossen wanneer ze zich voordoen, zouden ze, zoals voorgesteld door de econoom Mariana Mazzucato: ‘actief moeten zijn in het vormgeven en creëren van markten. die zorgen voor duurzame en inclusieve groei. ‘ “(p.92)
“Een belangrijk element van een nieuwe” grotere “regering is al aanwezig met de enorm toegenomen en quasi-onmiddellijke overheidscontrole over de economie.” (p.92)
“Kijkend naar de toekomst, zullen regeringen hoogstwaarschijnlijk […] beslissen dat het in het beste belang van de samenleving is om een ​​aantal spelregels te herschrijven en hun rol permanent te vergroten.” (p.93)
“de rol van de staat zal toenemen en zal daarbij een wezenlijke invloed hebben op de manier waarop zaken worden gedaan. […] bedrijfsleiders in alle bedrijfstakken en alle landen zullen zich moeten aanpassen aan meer overheidsingrijpen. […] De belastingen zullen stijgen, vooral voor de meest bevoorrechten ‘(p.94)
“Terwijl in het verleden de VS altijd de eersten waren die met hulp arriveerden waar hulp nodig was, behoort deze rol nu toe aan China” (p. 123)

2) De auteur is ook helemaal verliefd op het concept van massasurveillance. Hij schrijft:
“Om de pandemie van het coronavirus in te dammen, is een wereldwijd surveillancenetwerk nodig” (p.33)
“We zullen zien hoe contactopsporing een ongeëvenaarde capaciteit en een quasi-essentiële plaats heeft in het arsenaal dat nodig is om Covid-19 te bestrijden, terwijl het tegelijkertijd gepositioneerd wordt om een ​​enabler van massasurveillance te worden.” (p.153)
“Een belangrijke les kan worden geleerd van de landen die effectiever waren in het omgaan met de pandemie (met name Aziatische landen): technologie in het algemeen en digitaal in het bijzonder helpen. Succesvolle contactopsporing bleek een belangrijk onderdeel te zijn van een succesvolle strategie tegen Covid. -19. ” (p.159)
“Contactopsporing en -tracking zijn daarom essentiële componenten van onze volksgezondheidsreactie op Covid-19” (p.160)
“China, Hongkong SAR en Zuid-Korea implementeerden dwingende en opdringerige maatregelen voor digitale tracering. Ze namen de beslissing om personen te volgen zonder hun toestemming, via hun mobiele en creditcardgegevens, en maakten zelfs gebruik van videobewaking” (p.160)
“De meest geprezen en besproken digitale traceeroplossing was de TraceTogether-app van het Ministerie van Volksgezondheid van Singapore. Het lijkt de” ideale “balans te bieden tussen efficiëntie en privacyproblemen […]” (p.160)
“Geen enkele vrijwillige app voor het opsporen van contacten zal werken als mensen niet bereid zijn hun eigen persoonlijke gegevens te verstrekken aan de overheidsinstantie die het systeem controleert” (p.164)
“[…] de zakelijke beweging zal in de richting van meer toezicht zijn; in positieve of negatieve zin zullen bedrijven kijken en soms opnemen wat hun personeel doet.” (p.165)
“[…] elke digitale ervaring die we hebben, kan worden omgezet in een” product “dat bedoeld is om ons gedrag te volgen en erop te anticiperen.” (blz. 166f)
“Als de crisis voorbij is, beseffen sommigen misschien dat hun land plotseling is veranderd in een plek waar ze niet langer willen wonen.” (blz.167)

Zelfs na het noemen van alle gevaren van constant toezicht, concludeert de auteur dat “de geest van technische surveillance niet terug in de fles zal worden gestopt”. (p.171)
Hij denkt ook echt dat “Dystopische scenario’s geen fataliteit zijn” (p.171).
Hoe we deze dystopie kunnen voorkomen, legt hij niet uit in het boek. Maar dat lijkt sowieso niet het doel van het boek – het is eerder een lofzang op massabewaking en de privacy gaat de auteur niet erg aan.
Tegelijkertijd geeft de auteur toe dat “de gevolgen van Covid-19 op het gebied van gezondheid en mortaliteit mild zullen zijn in vergelijking met eerdere pandemieën. Eind juni 2020 heeft Covid-19 minder dan 0,006% van de wereldbevolking gedood. ” (p.247) En toegegeven dat “de gemiddelde leeftijd van degenen die aan Covid-19 sterven bijna 80 jaar is [in Italië]” (p.221). Maar dat verandert niet van gedachten, hij propageert nog steeds massasurveillance en de noodzaak van vergrendelingen.

4) Hoewel ik begrijp dat het goed is om ook de voordelen van deze wereldwijde ramp te zien, gebruikt de auteur verrassend positieve taal tijdens zijn analyse van de situatie:
“De mogelijkheden voor verandering en de resulterende nieuwe orde zijn nu onbeperkt en alleen gebonden aan onze verbeelding” en “We moeten profiteren van deze ongekende kans om onze wereld opnieuw uit te vinden” (p.19)
Later gebruikt hij zelfs uitdrukkingen als “de crisis niet verloren laten gaan” (p.145 of p.142f) en “goed gebruik maken van de pandemie” (p.145). Mijn persoonlijke indruk is dat de auteur erg blij is met het coronavirus en de daarmee veroorzaakte kansen. Hij zegt zelfs dat deze crisis “de voortgang naar de Duurzame Ontwikkelingsdoelstellingen voor 2030 versnelt” (p.248f). Hij maakt zich zeker niet veel zorgen over de hele situatie.

5) Paradoxaal zijn ook de uitspraken van de auteur over werkloosheid, werk en armoede. Op de ene pagina prijst hij de nieuwe banen die zijn gecreëerd door de crisis in de digitale / online / robotindustrie, maar op de andere pagina ziet hij ook het gevaar dat miljoenen mensen zonder werk komen te zitten. Maar zijn boek klinkt niet als een waarschuwing, het klinkt als een advertentie voor de eerste groep bedrijven die profiteert van de crisis. Het klinkt als volgt: “Het is goed dat het schip zinkt, want we zullen wat banen creëren als het scheepswrak uit het water moet worden getild.”
Gedurende het hele boek blijft de auteur praten over “sociale vangnetten” die nodig zijn om oproer en rellen te voorkomen, vanwege alle werkloosheid, die het gevolg zal zijn van de lockdowns. Het idee klinkt goed, maar wie gaat het vangnet betalen als enorme hoeveelheden mensen afhankelijk zijn van de staat? De machtige staat, die in dit boek wordt gepropageerd, heeft sowieso enorm hoge belastingen nodig, wat een nog grotere druk op de werkende bevolking legt. Het ziet er niet realistisch uit. Het boek geeft niet echt verschillende antwoorden op alle enorme problemen, behalve “de staat die ons redt”. Wat ik persoonlijk belachelijk vind, omdat de staat nooit om individuen geeft, zoals we duidelijk kunnen zien in China.

6) De onderliggende boodschap van het boek is: we hebben een mondiaal bestuur nodig om beter op dergelijke situaties voorbereid te zijn. Het virus, het C02-probleem, klimaatverandering enz. Konden alleen worden aangepakt met een mondiaal leiderschap. Het idee klinkt mij belachelijk in de oren: hoe zou een wereldregering de verspreiding van een virus hebben veranderd? Door meer bewaking en meer lockdowns? Hoe zou het de C02-uitstoot verminderen? Door bepaalde industrieën te verbieden en 80% van de wereldbevolking werkloos te maken? Hoe zou dit de klimaatverandering verminderen? Door meer wet- en regelgeving? Ik denk dat dit allemaal slechts excuses zijn om een ​​wereldleiderschap te installeren en dat kunnen veel mensen nu wel zien.

7) Terwijl hij schreef over hoe het virus en de lockdown de “hele wereld” in de war brachten, vergat hij volledig de landen te noemen die helemaal geen lockdown hadden. Veel van zijn stellingen kunnen worden ontkracht door simpelweg naar Zweden te kijken. Dit land heeft met succes vermeden zijn eigen economie te vernietigen, terwijl het helemaal geen lockdown, geen maskers, geen sociale afstand enz. Had. Geen behoefte aan surveillance, technologie etc. Het is geen verrassing dat de auteur dit land geen enkele keer in het hele boek noemt. Op pagina 45 heeft hij het over twee studies die “gemodelleerd waren naar wat er had kunnen gebeuren zonder lockdown”, in plaats van simpelweg naar het echte voorbeeld van Zweden te kijken, denk ik dat het niet in het verhaal paste.

8) De auteur heeft het vaak over “schone energie” (bv. P.145) en hij veroordeelt duidelijk fossiele brandstoffen, terwijl hij een toekomst wenst vol met (elektrische) sensoren en “afstandsbedieningen”, bewakingscamera’s enz. Die allemaal energie nodig hebben. Hij legt nergens uit waar deze energie vandaan moet komen. Zonne- en windenergie worden al lang ontkracht. Het zijn inefficiënte en geen stabiele energiebronnen. Nucleair en steenkool worden hoogstwaarschijnlijk ook niet gewaardeerd door de auteur, dus wat blijft er over? (Misschien weet de auteur iets, wij weten het niet). Ik herinner de fans van elektrische apparaten er ook graag aan hoe batterijen worden gemaakt, met enorme milieuschade. Hier is nog een citaat over het idee van de auteur over energievoorziening: “Een groep groene activisten zou kunnen demonstreren voor een kolengestookte elektriciteitscentrale” (p.149)

9) De auteur is zo verstrikt in zijn visie op de toekomst, economie, cijfers en wetenschap, dat hij in dit boek veel onredelijke aannames doet. Zeker als het om menselijk, sociaal gedrag gaat. Hier zijn er enkele, die bijzonder vermakelijk zijn:

“Aangezien consumenten wellicht de voorkeur geven aan geautomatiseerde diensten boven persoonlijke interacties […]” (p.55)
“om van koers te veranderen is een omslag in de denkwijze van wereldleiders nodig om meer aandacht en prioriteit te geven aan het welzijn van alle burgers en de planeet” (p.58)
“Het idee [van helikoptergeld] is aantrekkelijk en realiseerbaar” (p.68)
“[Centrale bankiers] zullen een bovengrens moeten definiëren waarbij de inflatie verstorend en een echte zorg wordt.” (p.69)
“Het post-pandemie-tijdperk zal een periode van massale herverdeling van rijkdom inluiden, van rijk naar arm [!!] en van kapitaal naar arbeid.” (p.78)
“In Amerika, net als in veel andere landen, zijn Afro-Amerikanen armer, hebben ze meer kans werkloos of onderbezet te zijn en zijn ze het slachtoffer van ondermaatse huisvestings- en levensomstandigheden. Als gevolg daarvan lijden ze meer aan reeds bestaande gezondheidsproblemen zoals obesitas, hartaandoeningen of diabetes” (p.80f) (Obesitas, hartaandoeningen en diabetes worden meestal veroorzaakt door te veel eten, slechte voeding of een ongezonde levensstijl, en niet door sociale ongelijkheid.)
‘de drie dingen die voor een grote meerderheid van ons het belangrijkst zijn: huisvesting, gezondheidszorg en onderwijs’ (p.96)
Wat dacht je van familie, vrienden, rust of een goede baan?
“oproepen voor meer uitgaven (en dus hogere belastingen) worden luider” (p.99)
“Een toenemend aantal wetenschappers heeft aangetoond dat het in feite de vernietiging van de biodiversiteit veroorzaakt door mensen is die de bron is van nieuwe virussen zoals Covid-19” (p.138) (het heeft natuurlijk niets te maken met het Wuhan-laboratorium. ..)
“fietsen en lopen in plaats van autorijden om de lucht in onze steden net zo schoon te houden als tijdens de lockdowns, kan een vakantie dichter bij huis […] leiden tot een duurzame vermindering van de CO2-uitstoot.” (p.142) (Ik kan me de auteur al op een fiets voorstellen … Nou, ik denk dat het alleen de oplossing is voor de arme massa die zich geen auto meer kan veroorloven vanwege belastingen en groene werkloosheid ?! Het is ook ironisch dat de auteur ergens anders in het boek vermeldt dat de meeste CO2-uitstoot sowieso uit de industrie en andere bronnen komt, niet uit auto’s of thuistoepassingen – zolang je maar geen slim huis vol sensoren hebt, denk ik …)
“[Mobiele apparaten] helpen ons op veel verschillende fronten, anticiperen op onze behoeften, luisteren naar ons en lokaliseren ons, zelfs als er niet om gevraagd wordt …” (p.152) (Klinkt als een grote “hulp” voor mij. ..)
“[In plaats van] rijden naar een verre familiebijeenkomst voor het weekend” met “de WhatsApp-familiegroep” die “niet zo leuk is, maar nogmaals, veiliger, goedkoper en groener” (p.155)
“[Robots] besparen verpleegkundigen wel drie uur werk per dag.” (p.159) (Wat leidt tot meer werkloze verpleegsters)
“net zoals de terroristische aanslagen van 9/11 een grotere en permanente veiligheid teweegbrachten in naam van de openbare veiligheid.” (p.168) (Dus daar was het goed voor, bedankt dat je het ons hebt laten weten.)
“Dit zal niet gebeuren, want het kan niet gebeuren.” (p.173) (Auteur spreekt over marktleiders die misschien terug willen naar de oude manier van zakendoen.)
“Het is waarschijnlijk dat de markten of de consumenten, of beide, bedrijven zullen straffen die slecht presteerden op sociaal gebied (p.188) (goed voorbeeld is de grote website waarop ik deze recensie publiceer)
“Simpele genoegens, zoals het ruiken van een meloen of het uitknijpen van een vrucht, worden afgekeurd en kunnen zelfs tot het verleden behoren.” (p.198) (Omwille van de hygiëne …)

10) Het ideologische begrip van de auteur van de mens is ook erg interessant:
“als we, als mensen, niet samenwerken om onze existentiële uitdagingen het hoofd te bieden, zijn we gedoemd. We hebben dus geen andere keuze dan de betere engelen van onze aard op te roepen.” (p.217) Bij andere gelegenheden heeft de auteur het over de mens als “een sociaal dier” met een darwinistische denkwijze, maar hier klinkt het nogal religieus. Een typische tegenstrijdigheid van utopisch denken. Hij speculeert verder: “als we in de toekomst de houding van eigenbelang verlaten die zoveel van onze sociale interacties vervuilt, […]” (p.224) Dit is de afgelopen duizenden jaren niet gebeurd en er is geen ideologie zal dit veranderen. Ik twijfel daarom ten zeerste aan de kennis van de auteur over het karakter van de mens en vraag hem alstublieft realistischer te zijn.

11) Na uitwerking van de verwoestende psychologische effecten van isolatie en angst, vanwege de lockdown, incl. hoge zelfmoordcijfers, depressies, psychische stoornissen etc., hij durft daar nog steeds iets positiefs in te zien:
“Wat de pandemie heeft bereikt met betrekking tot de geestelijke gezondheid […] heeft het publiek bewuster gemaakt van de ernst van het probleem. […] In het post-pandemische gebied kunnen deze kwesties nu de prioriteit krijgen die ze verdienen.” (p.231)
Wat een grote troost voor alle geesteszieke mensen. Vooral wanneer het werkloosheidspercentage zo hoog zal worden, zullen de meeste mensen zich geen professionele hulp kunnen veroorloven. (Maar ik denk dat de staat dat gaat financieren met helikoptergeld, want geld lost alle problemen op …) Misschien zal er een “aardige” robot “luisteren” naar hun problemen?
Maar de auteur geeft ons nog meer redenen om “op te vrolijken”:
Hij schrijft dat er in tijden van hoge druk en behoefte veel goede wereldliteratuur is geschreven, omdat zulke tijden zo “inspirerend” zijn. (Geen grap, zie p.234f)
Naderhand herinnert hij ons aan het goede effect van het hebben van meer tijd nu, aangezien velen van ons werkloos zijn of een kantoor aan huis hebben (p.236f) en hoe sommigen van ons kunnen leren waarderen dat we weer in de natuur zijn. (Voor degenen die de bossen daarbuiten zijn vergeten – ze bestaan ​​nog steeds.)
Dan maakt hij reclame voor een minimalistische livestyle (Marie Kondo-stijl), die hoogstwaarschijnlijk binnenkort niet de vrije keuze van sommige mensen zal zijn, maar een verplichte aanpassing aan armoede.

Maar het is ook mogelijk dat ik het helemaal mis heb met mijn kritiek en in plaats van te leven in een ‘donkere toekomst van techno-totalitair staatstoezicht’ (p. 170) gaan we allemaal ‘een nieuw tijdperk van welvaart’ tegemoet (p. 249)

Bron

Crisis niet veroorzaakt, maar wel dankbaar gebruik van gemaakt; naamsverandering voor marxisme

Ik weet niet zeker of ik zo complotterig ben om te geloven dat Klaus en zijn kliek van internationalistische bankierstypes de vrijlating van het virus hebben gepland, maar hij gebruikt zeker een door virussen verzwakte toestand van de wereld om een economie te lanceren die door hem en zijn achterban is gepland, zoals Soros en dergelijke. Deze plannen stonden altijd bekend onder de naam “Marxisme”, maar nu noemen we het “The Great Reset” en “Build Back Better”. Het is net als toen de “Marxistische Partij” bekend werd als de “Groene Partij”, het was slechts een naamswijziging.

Bron

Tot slot

Klaus Schwab: “We moeten profiteren van deze ongekende kans om onze wereld opnieuw uit te vinden”

Dit is Schwab’s versie van de bekende uitspraak die politiek opportunisme weerspiegelt: “Never let a good crisis go to waste” (Maak altijd goed gebruik van een flinke crisis).

Over Nieuwegeluid.nl

  • Klik hier voor onze handige, uitgebreide nieuwsfeed van diverse alternatieve, onafhankelijke nieuws- en opiniesites, maar ook eigen artikelen over politiek en maatschappij.
  • Voeg onze website toe als app op je mobiel, via “toevoegen” onderaan je telefoonscherm of via je browserinstellingen. Voortaan direct overzicht op je mobiel van alle nieuwste publicaties van onafhankelijke media!
  • Nieuwe Geluid is een platform voor de promotie van vrije en alternatieve media.

Help het Nieuwe Geluid te verspreiden door dit artikel te delen:

Deel deze pagina...