Covid19 – de laatste nagel in de doodskist van medisch onderzoek (door Dr. Malcolm Kendrick)

Dr. Malcolm Kendrick schrijft in een artikel van 28 juni jl. op zijn blog met de titel: Covid19 – the final nail in coffin of medical research: “Ik was al behoorlijk depressief over de richting die de medische wetenschap opging. Toen kwam COVID19…” Kendrick is een schotse arts, en auteur van de boeken Doctoring Data en The Great Cholesterol Con. Hij omschrijft zichzelf tevens als skepticus van de medische wetenschap.

“De lampen gaan in heel Europa uit, we zullen ze in ons leven niet meer zien branden.”

Edward Gray

Enkele jaren geleden schreef ik een boek met de titel Doctoring Data. Het was mijn poging om mensen te helpen hun weg te vinden door medische krantenkoppen en medische gegevens.

Eén van de belangrijkste redenen waarom ik werd gestimuleerd om het te schrijven, was omdat ik me ernstig zorgen maakte dat de wetenschap, met name de medische wetenschap, bijna volledig was overgenomen door commerciële belangen. Met als eindresultaat dat veel van de gegevens waarmee we werden gebombardeerd enorm bevooroordeeld en dus corrupt waren. Ik wilde laten zien hoe een deel van deze vooringenomenheid wordt ingebouwd.

Ik stond niet alleen in mijn zorgen. Al in 2005 schreef John Ioannidis het zeer geciteerde artikel ‘Why most Published Research Findings are False’. Het is door de jaren heen door vele, vele, duizenden onderzoekers gedownload en gelezen, dus ze kunnen niet zeggen dat ze het niet weten:

‘Bovendien zijn geclaimde onderzoeksresultaten voor veel huidige wetenschappelijke gebieden vaak gewoon nauwkeurige metingen van de heersende vooringenomenheid.’ 1

Marcia Angell, die twintig jaar de New England Journal of Medicine redigeerde, schreef het volgende. Het is een citaat dat ik vaak heb gebruikt, in veel verschillende gesprekken:

‘Het is gewoon niet meer mogelijk om veel van het klinische onderzoek dat wordt gepubliceerd te geloven, of om te vertrouwen op het oordeel van vertrouwde artsen of gezaghebbende medische richtlijnen. Ik schep geen genoegen uit deze conclusie, die ik langzaam en met tegenzin bereikte gedurende mijn twee decennia als redacteur van de New England Journal of Medicine.’

Peter Gotzsche, die de Nordic Cochrane Collaboration oprichtte, en die uit de Cochrane-samenwerking werd gegooid vanwege het in twijfel trekken van het HPV-vaccin (gebruikt om baarmoederhalskanker te voorkomen), schreef het boek: ‘Dodelijke geneeskunde en georganiseerde misdaad. [Hoe big pharma de gezondheidszorg heeft gecorrumpeerd]’.

… vrijwel alles wat we weten over medicijnen is wat de bedrijven hebben gekozen om ons en onze artsen te vertellen… als je denkt dat het systeem niet uit de hand loopt, stuur me dan een e-mail en leg uit waarom medicijnen de derde doodsoorzaak zijn.

Op de boekomslag staat… ‘De belangrijkste reden waarom we zoveel medicijnen gebruiken, is dat farmaceutische bedrijven geen medicijnen verkopen, maar leugens over medicijnen verkopen… vrijwel alles wat we weten over medicijnen is wat de bedrijven hebben gekozen om ons en onze artsen te vertellen… als je denkt dat het systeem niet uit de hand loopt, stuur me dan een e-mail en leg uit waarom medicijnen de derde doodsoorzaak zijn.’

Richard Smith was jarenlang redacteur van het British Medical Journal (BMJ). Inmiddels schrijft hij onder meer een blog. Een paar jaar geleden zei hij:

‘Deze week twintig jaar geleden publiceerde de statisticus Doug Altman een hoofdartikel in de BMJ waarin hij stelde dat veel medisch onderzoek van slechte kwaliteit en misleidend was. In zijn redactioneel artikel getiteld ‘The scandal of Poor Medical Research’ schreef Altman dat veel onderzoek ernstige tekortkomingen vertoonde door het gebruik van ongepaste ontwerpen, niet-representatieve steekproef, kleine steekproef, onjuiste analysemethoden en verkeerde interpretatie… Twintig jaar later heb ik het gevoel dat dingen zijn niet beter, maar slechter…

In 2002 bracht ik acht geweldige weken door in een 15e palazzo in Venetië om een ​​boek te schrijven over medische tijdschriften, de belangrijkste verkooppunten voor medisch onderzoek, en de sombere conclusie dat er dingen mis waren met tijdschriften en het onderzoek dat ze publiceerden. Mijn vertrouwen dat ‘het alleen maar beter kan’ is grotendeels weggevloeid.’

In wezen is medisch onderzoek onverbiddelijk een industrie geworden. Een zeer lucratieve industrie. Veel medische tijdschriften vragen auteurs nu duizenden dollars om hun onderzoek te publiceren. Dit zorgt ervoor dat het voor elke onderzoeker, die niet wordt ondersteund door een universiteit of een farmaceutisch bedrijf, erg moeilijk is om iets te publiceren, tenzij ze onafhankelijk rijk zijn.

“Dit zorgt ervoor dat het voor elke onderzoeker, die niet wordt ondersteund door een universiteit of een farmaceutisch bedrijf, erg moeilijk is om iets te publiceren, tenzij ze onafhankelijk rijk zijn.”

De tijdschriften hebben dan het lef om copyright te claimen en geld in rekening te brengen aan iedereen die de krant wil lezen of downloaden. Vijftig dollar voor een paar online pagina’s! Ze factureren dan voor herdrukken, ze brengen reclame in rekening. Degenen die de vermetelheid hadden om het artikel te schrijven, krijgen niets – en de peer reviewers ook niet.

Het is allemaal erg winstgevend. De laatste keer dat ik keek, was de Return on Investment (winst) voor de grote uitgeverijen vijfendertig procent. Het was Robert Maxwell die voor het eerst deze kans zag om geld te verdienen.

Gedreven door financiële noodzaak, is het onderzoek zelf ook, onvermijdelijk, bevooroordeeld geworden. Hij die de paper betaalt, bepaalt de toon. Farmaceutische bedrijven, voedselproducenten en dergelijke. Zij kunnen de publicatiekosten vast en zeker wél betalen.

Naast alle financiële en peer-review druk, als je tegen de stroom van de goedgekeurde mainstream opvattingen in durft te zwemmen, zul je heel vaak meedogenloos worden aangevallen. Zoals veel mensen weten, ben ik een criticus van de cholesterolhypothese, samen met mijn band van broeders… wij weinigen, wij gelukkige weinigen. In de jaren zeventig was Kilmer McCully, die contrabas speelt in onze band, op zoek naar een oorzaak van hart- en vaatziekten die tegen de gangbare opvattingen inging. Dit is wat er met hem gebeurde:

‘Thomas N. James, cardioloog en voorzitter van de medische afdeling van de Universiteit van Texas, die in 1979 en ’80 ook voorzitter was van de American Heart Association, is nog strenger [met betrekking tot de behandeling van McCully]. ”Het was erger dan dat – je kon geen ideeën gefinancierd krijgen die in andere richtingen gaan dan cholesterol,” zegt hij. “Je werd opzettelijk ontmoedigd om alternatieve vragen te stellen. Ik heb nog nooit in mijn leven een onderwerp behandeld dat zo’n onmiddellijke vijandige reactie uitlokte.

Het duurde twee jaar voordat McCully een nieuwe onderzoeksbaan vond. Zijn kinderen bereikten de universiteitsleeftijd; hij en zijn vrouw herfinancierden hun huis en leenden van haar ouders. McCully zegt dat zijn zoektocht naar een baan een patroon ontwikkelde: hij hoorde van een opening, ging voor interviews en dan zou het proces tot stilstand komen. Ten slotte hoorde hij geruchten over wat hij ‘giftige telefoontjes’ noemt van Harvard. “Het stonk tot hoog in de hemel”, zegt hij.’

McCully zegt dat toen hij werd geïnterviewd op de Canadese televisie nadat hij Harvard had verlaten, hij een telefoontje kreeg van de directeur openbare zaken van Mass. General. “Hij zei dat ik moest zwijgen”, herinnert McCully zich. “Hij zei dat hij niet wilde dat de namen van Harvard en Mass. General in verband werden gebracht met mijn theorieën.” 2

Meer recentelijk kreeg ik een link toegestuurd naar een artikel waarin de aanvallen werden beschreven op een andere onderzoeker die een paper publiceerde waarin werd vastgesteld dat overgewicht betekende dat je een (iets) lager risico op overlijden had dan het hebben van een ‘normaal gewicht’. Dit kon natuurlijk nooit:

‘Een naïeve onderzoeker publiceerde een wetenschappelijk artikel in een respectabel tijdschrift. Ze vond haar artikel rechttoe rechtaan en verdedigbaar. Het gebruikte alleen openbaar beschikbare gegevens en haar bevindingen kwamen overeen met veel van de literatuur over het onderwerp. Tot haar co-auteurs behoorden twee vooraanstaande statistici.

Tot haar verbazing werd haar publicatie geconfronteerd met ongebruikelijke aanvallen van enkele onverwachte bronnen binnen de onderzoeksgemeenschap. Deze aanvallen werden over het algemeen niet voortgezet via de normale kanalen van wetenschappelijke discussie. Haar onderzoek werd het doelwit van een agressieve campagne die beledigingen, fouten, verkeerde informatie, posts op sociale media, roddels en manoeuvres achter de schermen en klachten aan haar werkgever omvatte.

Het doel bleek haar werk te ondermijnen en in diskrediet te brengen. De controverse was opzettelijk gefabriceerd en de aanvallen bestonden voornamelijk uit herhaalde beweringen van vooropgezette meningen. Ze leerde uit de eerste hand het antagonisme dat kan worden uitgelokt door ongemakkelijke wetenschappelijke bevindingen. Richtlijnen en aanbevelingen moeten gebaseerd zijn op objectieve en onbevooroordeelde gegevens. De ontwikkeling van volksgezondheidsbeleid en klinische aanbevelingen is complex en moet op feiten zijn gebaseerd in plaats van op overtuigingen. Dit kan een uitdaging zijn als het om een ​​hot-buttononderwerp gaat.’ 3

Degenen die de aanvallen op haar leidden, waren mijn favoriete onderzoekers, Walter Willet en Frank Hu. Twee eminente onderzoekers van Harvard die ik de bijnaam Tweedledum en Tweedledummer geef. Harvard zelf is een instelling geworden die, samen met de Universiteit van Oxford, veel naar voren komt in verhalen over pesten en intimidatie. Willet en Hu staan ​​internationaal bekend om het promoten van vegetarische en veganistische diëten. Willet is een sleutelfiguur in het EAT-Lancet-initiatief.

“Waar is de wetenschap in dit alles? Ik voel de behoefte om op dit punt te zeggen dat ik aanvallen op ideeën niet erg vind. Ik hou van stevige discussies.”

Waar is de wetenschap in dit alles? Ik voel de behoefte om op dit punt te zeggen dat ik aanvallen op ideeën niet erg vind. Ik hou van stevige discussies. Wetenschap kan alleen vooruitgang boeken door een proces van nieuwe hypothesen die worden voorgesteld, aangevallen, verfijnd en versterkt – of uitgewist. Maar wat we nu zien is geen wetenschap. Het is de vernietiging van de wetenschap zelf:

‘Iedereen die meer dan twintig jaar wetenschapper is, zal zich realiseren dat de eerlijkheid van de communicatie tussen wetenschappers, tussen wetenschappers en hun instellingen en de buitenwereld geleidelijk is afgenomen.

Toch moet echte wetenschap een gebied zijn waar waarheid de regel is; of anders houdt de activiteit gewoon op wetenschappelijk te zijn en wordt het iets anders: zombiewetenschap. Zombiewetenschap is een wetenschap die dood is, maar kunstmatig in beweging blijft door een voortdurende infusie van financiering. Van een afstand lijkt Zombiewetenschap echt, de oppervlaktekenmerken van een wetenschap zijn aanwezig – witte jassen, laboratoria, computerprogrammering, PhD’s, papers, conferenties, prijzen enz. Maar de Zombie is niet geïnteresseerd in het nastreven van de waarheid – de citaten zijn extern gecontroleerd en gericht op niet-wetenschappelijke doelen, en binnen de Zombie is alles verrot…

Wetenschappers zijn meestal te voorzichtig en slim om het risico te lopen regelrechte leugens te vertellen, maar in plaats daarvan duwen ze de grenzen van overdrijving, selectiviteit en vervorming zo ver mogelijk. En de tolerantie voor dit soort onwaarheid is de afgelopen jaren enorm toegenomen. Het is nu dus routine voor wetenschappers om opzettelijk de betekenis van hun status en prestaties te ‘hypen’ en het belang van hun onderzoek te ‘spinnen’.’ Bruce Charlton: hoogleraar theoretische geneeskunde.

“Ik was al behoorlijk depressief over de richting die de medische wetenschap opging. Toen kwam COVID19”

Ik was al behoorlijk depressief over de richting die de medische wetenschap opging. Toen kwam COVID19, de vervorming en hype werden zo schandalig dat ik het bijna opgaf om vast te stellen wat waar was, en wat gewoon verzonnen onzin was.

Zo heb ik al aan het begin van de COVID19-pandemie gezegd dat vitamine D van belang kan zijn in het beschermen tegen het virus. Omdat ik het lef had om dit te zeggen, werd ik aangevallen door de factcheckers. Inderdaad, iedereen die vitamine D promootte om het risico op COVID19-infectie te verminderen, werd meedogenloos opgejaagd.

En raad eens. Hier vanaf 17 juni:

‘Gehospitaliseerde COVID-19-patiënten hebben veel meer kans om te overlijden of in een ernstige of kritieke toestand terecht te komen als ze een vitamine D-tekort hebben, hebben Israëlische onderzoekers ontdekt.

In een onderzoek uitgevoerd in een ziekenhuis in Galilea stierf 26 procent van de vitamine D-deficiënte coronaviruspatiënten, terwijl dat onder andere patiënten op 3% lag.

“Dit is een zeer, zeer significante discrepantie, die een grote aanwijzing vertegenwoordigt dat het starten van de ziekte met een zeer lage vitamine D leidt tot verhoogde mortaliteit en meer ernst,” vertelde Dr. Amir Bashkin, endocrinoloog en onderdeel van het onderzoeksteam, aan The Times of Israël.’ 4

Ik adviseerde ook vitamine C voor degenen die al in het ziekenhuis waren. Opnieuw werd ik aangevallen, net als iedereen die COVID19 en vitamine C in één zin heeft durven noemen. Toch weten we dat vitamine C essentieel is voor de gezondheid en het welzijn van bloedvaten en de endotheelcellen die ze bekleden. Bij een ernstige infectie verbrandt het lichaam vitamine C en kunnen mensen ‘scrobutisch’ worden (de naam die wordt gegeven aan een ernstig gebrek aan vitamine C).

Van vitamine C is ook bekend dat het een krachtige antivirale werking heeft. Het is al jaren bekend. Hier, uit een artikel uit 1996:

‘In de loop der jaren is algemeen erkend dat ascorbaat de natuurlijke afweermechanismen van de gastheer kan versterken en niet alleen bescherming kan bieden tegen infectieziekten, maar ook tegen kanker en andere chronische degeneratieve ziekten. De functies die betrokken zijn bij de verhoging van de weerstand van de gastheer tegen ziekten door ascorbaat omvatten de biosynthetische (hydroxylerende), antioxiderende en immunostimulerende activiteiten. Bovendien oefent ascorbaat een directe antivirale werking uit die specifieke bescherming tegen virale ziekten kan verlenen. Het is gebleken dat de vitamine een breed spectrum aan virussen inactiveert en de virale replicatie en expressie in geïnfecteerde cellen onderdrukt.’ 5

Ik citeer graag onderzoek naar vitamines van lang voordat COVID19 verscheen, waar mensen gewoon naar vitamine C keken zonder dat het hele medisch-industriële complex over hun schouder meekeek, klaar om alles uit te roeien wat ze niet lekker vinden. Ondanks een massa bewijs dat vitamine C voordelen heeft tegen virale infecties, is het een compleet no-go-area en niemand durft het nu zelfs maar te onderzoeken. Facebook verwijdert alle inhoud met betrekking tot vitamine C en COVID19.

“Vanaf heden wordt elke kritiek op het reguliere verhaal eenvoudigweg verwijderd. Wie het hoofd boven de borstwering durft te steken, laat ze het afhakken”

Vanaf heden wordt elke kritiek op het reguliere verhaal eenvoudigweg verwijderd. Wie het hoofd boven de borstwering durft te steken, laat ze het afhakken:

‘Dr. Francis Christian, praktiserend chirurg en klinisch hoogleraar algemene chirurgie aan de Universiteit van Saskatchewan, is onmiddellijk geschorst van al het onderwijs en zal vanaf september definitief uit zijn functie worden verwijderd.

Dr. Christian is al meer dan 20 jaar chirurg en begon in 2007 in Saskatoon te werken. Hij werd in 2018 benoemd tot directeur van het Surgical Humanities Program en tot Director of Quality and Patient Safety en was mede-oprichter van het Surgical Humanities Program. Dr. Christian is ook de redacteur van het Journal of The Surgical Humanities.

Op 17 juni gaf Dr. Christian een verklaring af aan meer dan 200 van zijn collega’s, waarin hij zijn bezorgdheid uitte over het gebrek aan geïnformeerde instemming bij het Canadese “Covid19-vaccinatieprogramma”, vooral met betrekking tot kinderen.

Voor alle duidelijkheid: het standpunt van dr. Christian is niet extreem.

Hij gelooft dat het virus echt is, hij gelooft in vaccinatie als algemeen principe, hij gelooft dat ouderen en kwetsbaren baat kunnen hebben bij het Covid-“vaccin” … hij is het er gewoon niet mee eens dat het bij kinderen moet worden gebruikt, en vindt dat ouders niet voldoende informatie gegeven wordt voor goed geïnformeerde instemming.’ 6

Toen ik een paar jaar geleden Doctoring Data schreef, nam ik de volgende gedachten op over de toenemende censuur en bestraffing die al heel duidelijk in de openbaarheid waren:

‘…waar gaat dit alles eindigen? Nou, we weten waar het eindigt.

Eerst kwamen ze voor de communisten, en ik sprak me niet uit omdat ik geen communist was

Toen kwamen ze voor de socialisten, en ik sprak me niet uit omdat ik geen socialist was

Toen kwamen ze voor de vakbondsleden, en ik sprak me niet uit omdat ik geen vakbondsman was

Toen kwamen ze voor mij, en er was niemand meer om zich voor mij uit te spreken

Denk je dat dit een enorme overreactie is? Geloof ik echt dat we afstevenen op een of andere vorm van totalitaire staat, waar afwijkende meningen tegen de medische ‘experts’ worden bestraft met gevangenisstraf? Nou ja, dat geloof ik, ja. We bevinden ons al in een situatie waarin artsen die de gevreesde ‘richtlijnen’ niet volgen, kunnen worden aangeklaagd, of voor de Tuchtcommissie kunnen worden gesleept, en kunnen worden geschrapt. En aldus hun baan en inkomen verliezende…’

Waarheen dan nu?

De lampen gaan niet slechts in heel Europa uit. Ze gaan uit, over de hele wereld.

Overgenomen en vertaald van de blog van Dr. Malcolm Kendrick. Als je wilt reageren op het artikel of wilt inschrijven op de nieuwsbrief van Dr. Kendrick, ga dan naar de oorspronkelijke publicatie: https://drmalcolmkendrick.org/2021/06/28/covid19-the-final-nail-in-coffin-of-medical-research/. Hier vind je ook de lijst met vermelde bronnen die zijn gebruikt bij dit artikel.

Bron uitgelichte afbeelding: 955169 van Pixabay

Over Nieuwegeluid.nl

  • Klik hier voor onze handige, uitgebreide nieuwsfeed van diverse alternatieve, onafhankelijke nieuws- en opiniesites, maar ook eigen artikelen over politiek en maatschappij.
  • Voeg onze website toe als app op je mobiel, via “toevoegen” onderaan je telefoonscherm of via je browserinstellingen. Voortaan direct overzicht op je mobiel van alle nieuwste publicaties van onafhankelijke media!
  • Nieuwe Geluid is een platform voor de promotie van vrije en alternatieve media.

Help het Nieuwe Geluid te verspreiden door dit artikel te delen:

Deel deze pagina...